ତୁମେ କହୁଛ ଯେ ତୁମେ ଏକା ଝାମ୍ପିବା ଏବଂ ଚା ପିଇବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ।

ସହର ଉପରେ ଏକ ତାରା ତରଳି ଯାଉଛି, ସହର ଉପରେ ସ୍ୱପ୍ନ ଏବଂ ଏକ ତୁଷାରପାତ, ତୁମେ ସକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତା'ର ଫଟୋକୁ ଝାଡ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ସବୁବେଳେ ପରି... ତୁମେ କହୁଛ ଯେ ତୁମେ ଦୁଃଖ ପାଇଁ ଅପରିଚିତ, ତୁମେ କହୁଛ ଯେ ତୁମେ ଏକା ଚା ପିଇବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ, ତୁମେ କହୁଛ: ତା'ର ଡିକ୍ ବହୁତ ଦୂର, ତା'ର ଡିକ୍ ବହୁତ ଦୂର... ତୁମେ ସକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାକୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖ, ପ୍ରଭାତରେ ତୁମେ ଝରକା ଦେଇ ଡେଇଁପଡ଼, ଏକ ତାରା ସହର ଉପରେ ଝାଡ଼ି ପକାଉଛି, ତୁମେ ଉଡ଼ାଣରେ ଝାଡ଼ି ପକାଅ... ତୁମେ କହୁଛ ଯେ ତୁମେ ଦୁଃଖ ପାଇଁ ଅପରିଚିତ, ତୁମେ କହୁଛ ଯେ ତୁମେ ଏକା ଚା ପିଇବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ, ତୁମେ କହୁଛ: ଏହା ବହୁତ ଦୂର, ବହୁତ ଦୂର।