କିପରି ଜଣେ ମୂର୍ଖ ଆମ ସହରର ଦୁଇଟି ସବୁଠାରୁ ଭଲ ଛୁଆଙ୍କୁ ଚୁଚୁମିବାରେ ସଫଳ ହେଲା।

ଆମ ସହରର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ଏହି ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ: ମେୟର, ସେରିଫ୍, ମର୍ଗ ଡ୍ରାଇଭର। ସମସ୍ତେ ଝିଅମାନଙ୍କୁ କ୍ରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ନିଜେ ଏହା କରିବାକୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲେ। ତଥାପି, ମହିଳାମାନେ ବିଜ୍ଞାନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଡ଼ି ରହିଥିଲେ, ମଳକ୍ରିୟାରେ ଏକ ସଫଳତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିଲେ। ଏହା କି ପ୍ରକାରର ସଫଳତା ହୋଇପାରେ? କିଏ ଜାଣେ। ଝିଅମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ବିକାଶକୁ ଗୁପ୍ତ ରଖିଥିଲେ, କେବଳ ମୌଖିକ ପ୍ରଶାସନ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ପଦାର୍ଥ ବିଷୟରେ ଗୁଜବ ପ୍ରଚାରିତ ହେଉଥିଲା। ଗୋରା ଆଲେକ୍ସା ଭାଇସ୍ ପାଖରେ ମଳକ୍ରିୟା ଖେଳଣାର ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁଟକେସ୍ ଥିଲା। ଏବଂ ତାଙ୍କ ଗାଣ୍ଡିରେ ସବୁବେଳେ କିଛି ନା କିଛି ବିଡ଼ା ଲାଗି ରହୁଥିଲା। ସେ ମିଆ ବ୍ଲୋ ପାଖକୁ ଆସୁଥିଲେ, ଝିଅମାନେ ପଦାର୍ଥକୁ ଏକାଠି ଶୁଙ୍ଘୁଥିଲେ, ସୁଟକେସ୍ ଖୋଲି ଦେଉଥିଲେ ଏବଂ ସକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରସ୍ପର ଉପରେ ମଳକ୍ରିୟା ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିଲେ। ଏଥର ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ଫକ୍ ନ୍ୟୁର୍ଡ ସହାୟକ ମିଆ ପାଖକୁ ଆସିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ। ଏକ ଚଷମା ପିନ୍ଧା ନର୍ଡ କିଛି ଫର୍ମୁଲା ବିଷୟରେ କହୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ, ସେ ଫର୍ମୁଲାରେ ଆଗ୍ରହୀ ନଥିଲେ, ବରଂ ଛୋଟ ଝିଅମାନଙ୍କ ଗଧରେ। ହଁ, ନର୍ଡମାନେ ଭାଗ୍ୟବାନ: ଔଷଧ ଖାଇବା ପରେ, ଛୋଟ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହରାଇଲେ ଏବଂ ଖେଳଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଚଷମା ପିନ୍ଧା ପୁରୁଷର ଡିକ୍ ଭାବି ଭୁଲ କଲେ। ଫଳସ୍ୱରୂପ, ନର୍ଡ ଆଲେକ୍ସା ଏବଂ ମିଆ ଉଭୟଙ୍କୁ ଚୋଦାଇଲା। ସେ ସାରା ରାତି ସେମାନଙ୍କୁ ଗାଧୋଇବାରେ ବିତାଇଲା, ଯେତେବେଳେ ପାଖରେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ, ଅନ୍ଧାରରେ, ମର୍ଗର ଡ୍ରାଇଭର ଚୁପଚାପ୍ କାନ୍ଦିଲା।