କାଟିଆ ଭୋର ସମୟରେ ଶୋଷେ, ସକାଳରୁ ବୀର୍ଯ୍ୟ ବାହାର କରେ, ତା' ଓଠରୁ ଝରୁଥିବା ଦେଖି...

କାଟେଙ୍କା ଗ୍ରୀଷ୍ମ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଥମ କିରଣ ସହିତ ଉଠିଲେ। ସେ ମଧୁର ଭାବରେ ବିସ୍ତାର କଲେ ଏବଂ ଦୁର୍ଘଟଣାବଶତଃ କୋଲିଆ ଶାନ୍ତିରେ ଶୋଇଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ହାତକୁ ଆଘାତ କଲେ। କିନ୍ତୁ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଘୁଙ୍ଗୁଡ଼ି ମାରିବା ଡର୍କକୁ ଉଠାଇବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ନଥିଲା। ଅବଶ୍ୟ, ସେ ତାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ମାରିପାରିଥାନ୍ତେ, ତାଙ୍କ ପାଦ ସହିତ, କିନ୍ତୁ ଜଣେ ପ୍ରକୃତ ମହିଳା କିପରି ତାଙ୍କ ପ୍ରେମିକଙ୍କୁ ଏପରି ଉଠାଇପାରିବେ? ନା! କାଟିଆ ତାଙ୍କ ହାତ ପାପୁଲିରେ ଲମ୍ବା ଲିଙ୍ଗକୁ ନେଇ ସୁନ୍ନତ ହୋଇଥିବା ଶାଫ୍ଟକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚାଟିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଏହା କଠିନ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା, ସେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କ ପାଟିରେ ନେଲେ। ସେ ନୂଆ ଦିନ ଉଦୟ ହେବାରେ ଆନନ୍ଦ କରି ଚୁସିଲେ ଏବଂ ହସିଲେ। ପ୍ରଶାସକ ବୁଝି ପାରିଲେ ନାହିଁ: ଏହା କାଟିଆ କି, ନା ଏହା ଖାଲି ମୁହଁରେ ଖୋଡଚେଙ୍କୋଭା, ଶୋଷୁଛନ୍ତି?