ତୁମର ବୀର୍ଯ୍ୟ ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତିକ୍ତ! ମୁଁ ପ୍ରାୟ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଗଲି।

ପ୍ରଥମେ ସବୁକିଛି ଠିକ୍ ଥିଲା। ମୁଁ ଆଣ୍ଠୁରେ ବସି ଚୋଷୁଥିଲି। ମୁଁ ମୋ ଜିଭରେ ମୁଣ୍ଡ ଚାଟିଲି, ତା'ର ଡିକ୍କୁ ଚିଡ଼େଇ ଚିଡ଼େଇଲି। ସତ କହିବାକୁ ଗଲେ, ମୁଁ କେବଳ ଡିକ୍କୁ ଚୋଷୁଥିଲି। କେବଳ ତା'ର ଡିକ୍ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଅପେକ୍ଷା ବଡ଼, ଏବଂ ଯଦି ମୁଁ ସେହି ବଡ଼ ଜିନିଷଟିକୁ ମୋ ଗଳାରେ ଠେଲିଦିଏ, ତେବେ ମୁଁ ମୁହଁ ବନ୍ଦ କରିଦେବି ଏବଂ ମୁଁ ଝାଡ଼ା କରିଦେବି। ହଁ, ଶେଷ ଆଡ଼କୁ ସବୁକିଛି ଠିକ୍ ଚାଲୁଥିବା ପରି ମନେ ହେଉଥିଲା। ଏହି ହରିଣ ଯେଉଁ ଅଜବ ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲା ତାହା ଦେଖି, ସେ ସବୁକିଛି ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ବାସ୍, ମୁଁ ତାକୁ ମୋ ପାଟିରେ ଝାଡ଼ା ନ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲି! ମୁଁ କହିଲି ମୁଁ ଝାଡ଼ାର ସ୍ୱାଦ ସହ୍ୟ କରିପାରିବି ନାହିଁ ଏବଂ ମୁଁ ଝାଡ଼ା କରିବି! ଏହି ଶୟତାନ ଦିବାସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲା କିମ୍ବା କେବଳ ଚିନ୍ତା କରୁନଥିଲା... ଯାହାହେଉ, ମୁଁ ମୋର ଖୋଲା ପାଟିରେ ଗରମ ଝାଡ଼ା ଛିଞ୍ଚି ଅନୁଭବ କଲି! କେବଳ ଗରମ, ଏବଂ ତିକ୍ତ! ଏହା ଭଲ ଯେ ମୁଁ ଏହାକୁ ବାହାର କରି ପାରିଲି, କିନ୍ତୁ ତା'ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସଟ୍ ତୁରନ୍ତ ଆସିଲା, ଏବଂ ମୋ ପାଖରେ ଏହାକୁ ବାହାର କରିବାକୁ ସମୟ ନଥିଲା! ମୋତେ ଟିକେ ଗିଳିବାକୁ ପଡିଲା... ବ୍ର୍, ଏହା ଏତେ ଘୃଣ୍ୟ ସ୍ୱାଦ ଥିଲା।