ସେର୍ଗେ ଭ୍ଲାଦିମିରୋଭିଚ୍, ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଅତ୍ୟଧିକ କଠୋର ବ୍ୟବହାର କରୁଛ! ଓଃ, ତୁମେ ମୋ ଟାଇଟ୍ସ କାହିଁକି ଚିରି ଦେଉଛ?

ଆଜିକାଲି, ଭଡ଼ା ପାଇଁ କାମ କରିବା କେବଳ ଦରମା ପରେ ଗୋଟିଏ ସପ୍ତାହ ପରେ ଭୋକରେ ମୃତ୍ୟୁର ବିପଦ ନୁହେଁ। କାମୁକ ମାଲିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ ଏକ ବିପଦ ଲୁଚି ରହିଛି ଯେଉଁମାନେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଦରମା ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ସର୍ବଦା ସେମାନଙ୍କ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଆନେଚକାକୁ ନିଅନ୍ତୁ। ଜଣେ ଶାନ୍ତ, ବିନୟୀ କର୍ମଚାରୀ ନିସନ୍ଦେହରେ ତାଙ୍କ ବସ୍, ସେରଗେଇ ଭ୍ଲାଦିମିରୋଭିଚ୍ ଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ପାଳନ କରି ତାଙ୍କ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟକୁ ଏକ ଗୋଲାପୀ, କାଗଜପତ୍ର ଭର୍ତ୍ତି ପ୍ୟାକେଜ୍ ଆଣିବାକୁ କହିଥିଲେ। ତେବେ ଭ୍ଲାଦିମିରୋଭିଚ୍ କ’ଣ ହେଲା? ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ସେ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବରେ ସେହି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବାନ ଆନେଚକା ପାଇଁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ସର୍ତ୍ତ ରଖିଥିଲେ: ହୁଏତ ତାଙ୍କୁ ଦରମା ବୃଦ୍ଧି କର ଏବଂ ପଦୋନ୍ନତି ଦିଅ, ନଚେତ୍ ଚାକିରିରୁ ବାହାର କରିଦିଆଯିବ। ତା’ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ଟାଇଟ୍ସ ମଧ୍ୟ ଚିରିଦେଲେ। ଓଃ, ଏବଂ ସେ ଏହା ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇଥିଲେ ଯେ ଆନେଚକା ଅନ୍ତର୍ବସ୍ତ୍ର ବିନା ବୁଲିଥିଲେ। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ କିଛି ଦେଉନାହଁ ବୋଲି ସେ ପ୍ୟାଣ୍ଟି ପିନ୍ଧନ୍ତି ନାହିଁ, ତେଣୁ ପ୍ୟାଣ୍ଟି ପାଇଁ ଟଙ୍କା ନାହିଁ, ହେ ଶୟତାନ! ଏବେ ସେ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଟାଇଟ୍ସ ମଧ୍ୟ ଚିରିଦେଲେ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧମୟ କୁକୁର! ଏହି ସମୟରେ, ଆନିଆ ପରିଚାଳନାର କଠୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ କ୍ରୋଧିତ, କିନ୍ତୁ ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସହ୍ୟ କରନ୍ତି। ପ୍ରମୋସନ ପରେ, ସେ ଶେଷରେ ପ୍ୟାଣ୍ଟି କିଣିପାରିବେ ବୋଲି ଆଶାରେ।