ବୋୟାର, ତୁମେ କ’ଣ ଏକ ଦ୍ୱିଭାଷୀ, ଚିତ୍ର ଆଚ୍ଛାଦିତ ହାରାମଡୀକୁ ଧରିଛ? ମୁଁ ତାକୁ ଜାଳି ଦେବା ଉଚିତ? ତାକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ, ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ତାକୁ ଗଧରେ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ କରିବି।

ଚଡ୍ ରାତିରେ ଧରାପଡ଼ିଥିଲେ। ସେ ଏକ ବଡ଼ କାଠ ବାଡ଼ି ଧରି ଚମଡ଼ା ଚେନ୍ ମେଲ୍ ପିନ୍ଧି ଶିବିରରେ ଦୌଡୁଥିଲେ। ଷ୍ଟ୍ରେଲଟସିମାନେ କେବଳ ଅଣ-ରୁଷୀୟମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ପାଇକ ସାହାଯ୍ୟରେ ଛୁରା ମାରିବାକୁ ଯୋଜନା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଚୁଡମାନେ ଏପରି ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କଲେ (01:00-01:10) ଯେ ରୁଷୀୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ଡିକ୍ ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ଉଠିଗଲା। ଯେତେବେଳେ ଷ୍ଟ୍ରେଲଟସିମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଧାଡ଼ିରେ ଠିଆ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କର ୟେଲ୍ଡୁନି (ହିଲଡୁନ୍) ହଲାଇ ସାରିଥିଲେ, ଅଣ-ରୁଷୀୟମାନେ ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଖୋଲିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ... "ପୁଜାରୀଙ୍କୁ ଡାକ," ଷ୍ଟ୍ରେଲଟସି ଡାନିଲା କହିଲେ, ବନ୍ଦୀଙ୍କ କଣ୍ଟା ଜିଭକୁ ଚାହିଁ। "ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଜଳ ଛିଞ୍ଚିବାକୁ ଦିଅ, ତା'ପରେ ଆମେ ତାକୁ ଜାଳି ଦେବୁ।" ଷ୍ଟ୍ରେଲଟସି ରୋଷ୍ଟିସ୍ଲାଭ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ପୁଜାରୀ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ ନାହିଁ।" "ସେ ଝିଟିପିଟି ହେବା ପୂର୍ବରୁ ତା'ର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେବା।" ଚୁଡକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ପଠାଇବାର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ ବିଷୟରେ ରୁଷୀୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ବହୁତ ସମୟ ଧରି ବିତର୍କ କଲେ। ତା'ପରେ ସେମାନେ ଅଣ-ରୁଷୀୟଙ୍କୁ ଭୋଇଭୋଡର ତମ୍ବୁକୁ ନେବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ - ବୋୟାର ଭ୍ଲାଦିମିରଙ୍କୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାକୁ ଦିଅ। କିନ୍ତୁ ସେ ସଂକୋଚ କଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ଅଣ-ରୁଷୀୟ ତୁରନ୍ତ ଏପରି ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କଲେ (01:00-01:10), ଏବଂ ଭୋଲୋଡିମିରଙ୍କ ଡିକ୍ ନିଜେ ଉଠି ତାଙ୍କ ମଳଦ୍ୱାର ଆଡକୁ ମୁହାଁଇଲା। ପି.ଏସ୍. ସକାଳ ଆଡ଼କୁ, ଯେତେବେଳେ ଷ୍ଟ୍ରେଲଟସି ଏବଂ ଭୋଲୋଡିମିର ଶୋଇପଡ଼ିଲେ, ଚୁଡ ଶେଷରେ ଏକ ଝିଟିପିଟିରେ ପରିଣତ ହେଲା। ଆସନ୍ତୁ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବା।