ମୁଁ ମୋ ଜେଜେମାଙ୍କୁ ବିଛାରେ ଫିଙ୍ଗିଥିଲି।

ମୁଁ ସାରା ରାତି ମଦ୍ୟପାନ କରି ବିତାଇଲି ଏବଂ ଆଜି ସକାଳେ ଶୀଘ୍ର ଘରକୁ ଆସିଲି, ମଦ୍ୟପାନ କରି ଏବଂ ଏକ ବଡ଼ ହାଡ଼ ସହିତ। ଯେଉଁ ଛୁଆ ମୋତେ ହାର୍ଡ-ଅନ୍ ଦେବା କଥା ଥିଲା ସେ ପଛକୁ ହଟିଗଲା ଏବଂ ବୁଦା ଏବଂ ପ୍ରବେଶ ପଥରେ ଚୁଚୁମିବାକୁ ମନା କଲା। ମୁଁ ହାର୍ଡ-ଅନ୍ ସହିତ ଘରକୁ ଆସିଲି। ମୁଁ ଝଟ୍ କା ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲି, ଏବଂ ହଠାତ୍ ମୁଁ ମୋ ଜେଜେମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି। ବୁଢ଼ୀ ଖୋଲା ଝରକା ଦେଇ କୁକୁରମାନଙ୍କୁ ମିଳନ କରୁଥିବା ଦେଖୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଧିକ୍... ତାଙ୍କର ଏତେ ବଡ଼ ଗଧ ଥିଲା! ମୁଁ ଚକ୍ କରି କହିଲି: ମୁଁ ତାକୁ ପଛରୁ ଧରିଲି, ତାଙ୍କ ଆଣ୍ଠୁ ଉପରେ ବସାଇଲି, ଡଗି ଷ୍ଟାଇଲରେ, ଏବଂ ତାକୁ ଗାଣ୍ଡିରେ ଚୁଚୁମିଲି! ଜେଜେମା ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ ନାହିଁ, ସେ କେବଳ ଗାଣ୍ଡିରେ ଅଧିକ କୋମଳ ହେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ମୁଁ ସେହି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଉଠିଲି... ବାସ୍, ମୁଁ କ'ଣ କରିଛି! ଅବଶ୍ୟ, ସେ ପ୍ରକୃତରେ ମୋ ଜେଜେମା ନୁହଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତଥାପି! ମୁଁ ଏଠାରେ ଶୋଇ ପଡ଼ିଛି, ଏବଂ ଜେଜେମା ମୋତେ ପ୍ୟାନକେକ୍ ପାଇଁ ରୋଷେଇ ଘରକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି। ଆଉ ମୁଁ ଯିବାକୁ ଡରୁଛି - ଯଦି ସେ ମୋତେ ପୁଣି ଥରେ ତାଙ୍କୁ ଗାଣ୍ଡିରେ ଫିଙ୍ଗିବାକୁ କହିବେ? ମୁଁ ନାନୀ ସହିତ ସ୍ଥିର ରହିପାରିବି ନାହିଁ। ମୁଁ ଏବେ କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ? ମୁଁ କିପରି ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ?