ସେରିଓଜା, ଜେଜେମା ତାଙ୍କ ସ୍କି ପୋଲ ସହିତ ବୁଲିବାକୁ ଯାଇଛନ୍ତି। ତଳକୁ ଆସ, ଆସନ୍ତୁ (ପଡ଼ୋଶୀ ପ୍ରେମ ବିଷୟରେ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଶବ୍ଦ)।

ୟୁଲିଆ ଏବଂ ସେର୍ଗେ ପଡ଼ୋଶୀ, କିନ୍ତୁ କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ - ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି। ପ୍ରାୟତଃ ଯୌନଗତ ଭାବରେ। ସେମାନେ ସିନେମା କିମ୍ବା କାଫେ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ (ସେରିଓଜା ବେକାର, ଏବଂ ୟୁଲିଆ ଜଣେ ଛାତ୍ର ଯାହା ପାଖରେ ଟଙ୍କା ନାହିଁ), ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ୟୁଲିଆର ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟରେ ଛୋଟ ସାକ୍ଷାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ। ସଂକ୍ଷିପ୍ତ, କିନ୍ତୁ ଉତ୍ସାହପୂର୍ଣ୍ଣ। କେତେକ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଇଚ୍ଛା ହୁଏ, ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ, ସର୍ଗେ ଇଚ୍ଛିତ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟ #13 ରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ୟୁଲିଆର ଜେଜେମାଙ୍କୁ ଅଜଣା, ଏବଂ ୟୁଲିଆ ସନ୍ଧ୍ୟାର ନାଇଟିଙ୍ଗେଲ ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ଚୁଚୁମି ଥାଆନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏପରି ସାକ୍ଷାତରେ କ'ଣ ଅସୁବିଧା? ୟୁଲିଆ ଆବେଗର ଗରମରେ ଚିତ୍କାର କରିପାରେ ନାହିଁ। ଏବଂ ୟୁଲିଆ ପ୍ରକୃତରେ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ସମୟରେ ଚିତ୍କାର କରିବାକୁ ଏବଂ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରିବାକୁ ଭଲ ପାଏ! ଦିନର ସାକ୍ଷାତ ଏକ ଭିନ୍ନ ବିଷୟ, ଯେତେବେଳେ ଜେଜେମା ନର୍ଡିକ ଚାଲିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି। ମେକଅପ୍ ସହିତ ବ୍ୟସ୍ତ ନ ହୋଇ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଘୋଡାଇ ଥିବା ବ୍ରଣକୁ ଲୁଚାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ନକରି (ୟୁଲିଆ ଜାଣେ ସେରିଓଜା ତାକୁ ଯେକୌଣସି ଭାବରେ ଖରାପ କରିବ, ସର୍ବପରି, ଏହି ବେକାର ପୁଅକୁ ଆଉ କେହି ହାତ ଦେବେ ନାହିଁ), ଝିଅଟି ପାଇପ୍ ଉପରେ ଏକ ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଆଘାତ ଦିଏ। ଯୋଗାଯୋଗର ଏପରି ଏକ ବିଦେଶୀ ପଦ୍ଧତି କାହିଁକି? କାରଣ ସେରିଓଜା ପାଖରେ ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ କିମ୍ବା ସେଲ୍ ଫୋନ୍ ସେବା ପାଇଁ ଟଙ୍କା ନାହିଁ (କାରଣଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି)। ସଙ୍କେତ ପାଇ, ପଡ଼ୋଶୀ ଶୀଘ୍ର ତଳକୁ ଆସି ତାଙ୍କ ମୋଜା ପିନ୍ଧିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ପିଟିପିଟି ହସି ହସି ଚାଲିଗଲେ। ୟୁଲିଆ ତାଙ୍କ କଣ୍ଠସ୍ୱରରେ ଛାଡ଼ନ୍ତି: ସେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଚିତ୍କାର କରୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର କରିବାକୁ ପଡିବ, ନଚେତ୍ ଜେଜେମା ଏକ ବାଡ଼ି ଭାଙ୍ଗି ଫେରି ଆସିପାରନ୍ତି। ଆମେ ଶୀଘ୍ର ବାଡ଼ୁ।