ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର, ଭାଇ! ଠିକ୍ ଅଛି ତା'ପରେ (ବେଲ୍ଟ ନେଇଥାଏ)।

ଛୋଟ ପର୍ଣ୍ଣ ଥିଏଟରର ଆକାଂକ୍ଷୀ ଅଭିନେତାମାନେ ବହୁତ ଯତ୍ନର ସହିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସୁଟିଂ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନେ ସେଟ୍ କୁ ସତର୍କତାର ସହିତ ସଫା କରିଥିଲେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କୌଣସି ପାଣି ବୋତଲ କିମ୍ବା କାଗଜର ଖଣ୍ଡ ଭୁଲବଶତଃ ସଟ୍ ଭିତରକୁ ନ ଯାଏ। ସେମାନେ ପୋଷାକ ବାଛିବାରେ ବହୁତ ସମୟ ବିତାଇଥିଲେ, "ତୁମର କାକୁଡ଼ି-ଗାଣ୍ଡି ପୋଷାକ ଯେକୌଣସି ବୃଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବା ଉଚିତ ଯିଏ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତେଜିତ ହେବାକୁ ସକ୍ଷମ।" ଏହି ନୀତି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ। କିନ୍ତୁ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି ଅଭିନୟ। ସେହି ସରଳ ମନେ ହେଉଥିବା ଧାଡିଗୁଡ଼ିକରେ ଏତେ ଗଭୀର, ପ୍ରକୃତ ଭାବନା ଅଛି: "ମୁଁ ମୋ ବାପାମାଙ୍କୁ ସବୁକିଛି କହିବି," "ନା, ଦୟାକରି କର ନାହିଁ," "ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ ମୁଁ ତାହା କରିବି।" ଯୁବ ଅଭିନେତାମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କର ଭୂମିକା ବଜାୟ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବଜାନ୍ତି। ଉଃ। ଏହା ଭଲ ଯେ ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଭାଇ ତାଙ୍କ ଅଶ୍ଳୀଳ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ବେଲ୍ଟ ସାହାଯ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ସେମାନେ ଏହା କିପରି କରିବେ ଏବଂ ଏହାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି। ମୁଁ ପର୍ଣ୍ଣ ଫୁଲ ଝିଅଟିକୁ ଫକ୍କିଙ୍ଗ ପାତ୍ରରେ ଫକ୍କିଙ୍ଗ ଇଚିନୋପସିସ୍ ଏବଂ କ୍ଲୋରୋଫାଇଟମ୍ସର ଏକ ଚମତ୍କାର ସଂଗ୍ରହ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।