ସେହି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ମୋ ସାବତ ଭଉଣୀ ମୋର କୃତ୍ରିମ ଯୋନି ପାଇଲା।

"ଭଉଣୀ, ମୋତେ କିଛି ସଫା ପ୍ୟାଣ୍ଟି ଦିଅ।" "ଧିକ୍, ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ୟାଣ୍ଟି ଦେଇ ବିରକ୍ତ ହେଉଛି!" "ଭଉଣୀ, ମୋତେ ତୁମର ପ୍ୟାଣ୍ଟି ଦିଅ, ମୋତେ ଦିଅ। ସେମାନେ ଆଲମାରୀରେ ଅଛନ୍ତି।" "ଓଃ, କି ସୁନ୍ଦର ବାକ୍ସ! ଠିକ୍ ଅଛି, ଭିତରେ କଣ ଅଛି..." "ଭଉଣୀ, ନା! ଏହାକୁ ଖୋଲ ନାହିଁ, ନା!" "ଏହା କେବଳ ଏକ ଛୋଟ ପ୍ୟାକେଜ୍, କିଛି ବସନ୍ତ ଏବଂ ନରମ। ଆହା, ଏହା କଣ? କେତେ ଭୟଙ୍କର, ଭାଇ, କେତେ ବିକୃତ! ମୁଁ ଏବେ ମା'ଙ୍କୁ ଡାକୁଛି!" "ନା, ଭଉଣୀ, ଫୋନ୍ କର ନାହିଁ, ନା!" "ତୁମେ ବିକୃତ, ମୁଁ ମା'ଙ୍କୁ ଡାକୁଛ!" "ଭଉଣୀ, ନା, କର ନାହିଁ, ନା!" "ଠିକ୍ ଅଛି, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଦେଖାଅ ଯେ ଏହି ଜିନିଷ କିପରି କାମ କରେ, ତେବେ ମୁଁ ଫୋନ୍ କରିବି ନାହିଁ।"