ମୁଁ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଗଲିଣି! ମୁଁ ମୋ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ପାଖକୁ ଯାଇ ତାକୁ ଏକ ବାଡ଼ି (ବାଡ଼ି) ଫିଙ୍ଗି ଦେବି।

ମୁଁ ଏକ ଯୌନ ଅଧିବେଶନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲି, ଏବଂ ମୋର ସାନ ସବଝିଅ, କିରା ଷ୍ଟୋନ୍, ସାରା ଦିନ ତାଙ୍କ କୋଠରୀରେ ବସି ରହୁଥିଲା, ତାଙ୍କ ବଢ଼ୁଥିବା ନାରୀ ଶରୀର ଭିତରେ ଯୌନ ଶକ୍ତି ନିର୍ମାଣରେ ଝୁଣ୍ଟି ପଡୁଥିଲା। ମୋତେ ମନେ ଅଛି ଥରେ, ସାରା ଦିନ ଘୃଣା କରି, ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ମୁଁ ଘୃଣା ସହିତ ବୋଞ୍ଚ-ବ୍ରୁଭିଚ୍ ଙ୍କ ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ, "ନିଶାଚର ରାସାୟନିକ ବନ୍ଧନ ଅର୍ଦ୍ଧପରିବାହୀ" କୁ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଇ ମୋ ଭଉଣୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲି। ଠକ୍ ଠକ୍ ନକରି। ସେ ହଠାତ୍ ନିଜ ଉପରେ କଭର ଟାଣିଦେଲା, କିନ୍ତୁ ତା’ର ଲାଲ ମୁହଁ ଏବଂ ଟମାଟୋ ସସ୍ ରେ ସ୍ପ୍ରେଟର ବାସ୍ନା ତାକୁ ଦୂରେଇ ଦେଲା - ସେ ଝଟ୍ କା ଦେଉଥିଲା! ମୁଁ ଧୀରେ ଧୀରେ ବିଛଣାରେ ତା’ ପାଖରେ ବସିଲି, ଚାଦରଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ପାଖକୁ ଟାଣିଲି, ପଚା ମାଛର ଗନ୍ଧ ପାଇଲି, ଏବଂ ମୋ ଭଉଣୀର ଓଦା ପ୍ୟାଣ୍ଟି ଉପରେ ମୋର ହାତ ରଖିଲି। ସେ ବିଳାପ କଲା ଏବଂ ଗୋଟିଏ ହାତରେ ମୋର ପୂର୍ବରୁ କଠିନ ବାଣ୍ଡକୁ ବାହାର କଲା, ତା’ପରେ ତା’ ଆଖି ଖୋଲିଲା ଏବଂ ଭୟରେ ଚିତ୍କାର କଲା, ତା’ ହାତରେ ତା’ ମୁହଁକୁ ଘୋଡ଼ାଇ ଦେଲା। ଏହା ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ସେ ମୋର ଡିକ୍ ଦେଖିଥିଲା! ହଁ, ମୋର ପ୍ରକୃତ ଡିକ୍ ଅଛି! ସେହି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ମୋ ଭଉଣୀ ମୋତେ ବ୍ଲୋଜବ୍ ଦେବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ୱାସରୁଦ୍ଧ ହୋଇଗଲା, କିନ୍ତୁ ସମୟ ସହିତ, ସେ ମୋର ବଡ଼ ଡିକ୍ ଚୋଷିବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ତା’ର ଚୁଟି ମୋ ଆକାରକୁ ଖାପ ଖାଇବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେବେଠାରୁ, ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ମୋ ମନ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଗଲେ ମୋ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଦେଖା କରୁଥିଲି। ଏହା ଦୁଃଖର କଥା ଯେ କେହି ମୋତେ ବୁଝାଇଲେ ନାହିଁ ଯେ ମୁଁ ସବୁବେଳେ ନିଜ ଭିତରେ ଶୀକାର କରିପାରିବି ନାହିଁ। ପରିବାର ବୈଠକରେ ମୋ ବାପାମା କହିଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ନାତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଯତ୍ନ ନେବେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ମୋତେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଛାଡି କାମ କରିବାକୁ ପଡିବ।